Als iemand mij in 2021 had verteld dat een klein idee aan de keukentafel zou uitgroeien tot het bedrijf dat we vandaag hebben, had ik het waarschijnlijk nooit geloofd.

Het was nooit mijn Plan A. Eigenlijk had ik zelfs nooit echt een duidelijk plan.  Maar misschien zat het ondernemen er toch al veel langer in dan ik zelf besefte.

 

Ondernemen zat er altijd al in

Ik ben opgegroeid tussen ondernemers.

Mijn opa en oma hadden vroeger een horecazaak en als klein meisje stond ik daar al graag met mijn handjes uit de mouwen. Helpen waar ik kon, bezig zijn, dingen aanpakken… ik vond het heerlijk.

Ook mijn peter is een echte ondernemer en heeft een horecazaak.

Ondernemersbloed? Dat kun je dus wel zeggen. ❤️

Toch liep mijn eigen weg helemaal niet volgens het klassieke plaatje.

 

Studeren was nooit echt mijn ding

Van studeren kwam bij mij eerlijk gezegd niet zo veel in huis. Ik kon nooit echt mijn plekje vinden binnen het schoolsysteem. Ik had het gevoel dat ik nergens helemaal thuis hoorde en wist eigenlijk niet goed wat ik wilde of waar ik goed in was. Uiteindelijk ben ik op mijn 18e gestopt met school. Ik heb dus geen enkel diploma. En jarenlang voelde dat misschien wel als iets waar ik mij voor moest verantwoorden.

Want we krijgen allemaal nogal snel het idee mee dat je een diploma nodig hebt om iets van je leven te maken.

Maar ondertussen weet ik dat een diploma niet bepaalt hoeveel talent, doorzettingsvermogen, creativiteit of ondernemerschap iemand heeft. Mijn parcours was gewoon anders. En misschien moest dat ook wel zo zijn..

 

Mijn eerste eigen onderneming

Ik ben altijd graag creatief bezig geweest en heb in het verleden onder andere als nagelstyliste gewerkt. Ik had zelfs mijn eigen nagelsalon, dat deed ik ontzettend graag. het was één van de eerste keren dat ik echt voelde: dit is iets van mij.

Maar mijn toenmalige job maakte het steeds moeilijker om mijn klanten te combineren met mijn werk. Om de drie weken kregen we een nieuw uurrooster, waardoor het bijna onmogelijk werd om mijn afspraken goed te plannen.

Na ongeveer een jaar besloot ik daarom om ermee te stoppen.

Helemaal afscheid nemen van mijn creatieve kant deed ik gelukkig niet. Mijn eigen nagels bleef ik nog een hele tijd zelf doen. Maar ergens bleef die ondernemerskriebel aanwezig.

 

En toen kwam die ene gekke ingeving

In 2021 was ik mama van een zoontje van één jaar. Ik heb ADHD en ben een echte creatieve duizendpoot. Mijn hoofd zit eigenlijk voortdurend vol ideeën. Het ene moment wil ik dit maken, het volgende moment wil ik iets helemaal anders proberen. Ik begin aan veel dingen en maak ze niet altijd af. 😂 Toen ik in Januari 2021 het idee kreeg om een webshop te starten, vertelde ik het aan mijn man. Ik vroeg wat hij ervan vond. Zijn antwoord was simpel: “Ja, doe maar.” Waarschijnlijk met de gedachte: “Binnen een paar weken heeft ze weer een ander idee.” Maar deze keer liep het anders.

Heel anders.

 

Eerst twijfelen, dan toch beginnen

Ik wilde onder andere speenkoorden gaan maken en verkopen.

Maar al snel werd ik door iemand behoorlijk bang gemaakt over alle regels en voorschriften rond het maken van speenkoorden. En eerlijk? Dat heeft me even serieus doen twijfelen. Was dit wel een goed idee? Kon ik dit allemaal wel? Was het niet veel te ingewikkeld? Maar in plaats van op te geven, besloot ik alles eerst heel goed uit te zoeken.Ik wilde zeker weten dat ik op een correcte en veilige manier kon starten. En daar ben ik vandaag nog altijd blij om. Maar vooral ben ik blij dat ik uiteindelijk niet geluisterd heb naar de mensen die mij deden twijfelen. Ik ben gewoon begonnen.

 

Van de keukentafel…

Mijn eerste atelier was onze keukentafel. Een paar bakken kralen, Een lade in een IKEA-kast en een hele hoop enthousiasme. Dat was mijn start! Geen groot magazijn,Geen professionele werkruimte,Geen tientallen machines, Gewoon een mama die een idee had en dacht: Ik ga het gewoon proberen. Maar de bestellingen begonnen binnen te komen. Mijn voorraad werd groter en mijn keukentafel werd steeds kleiner. 😉

…naar de garage

We woonden toen nog in een appartement aan de zaak van mijn man. Het enige plekje dat we nog konden vrijmaken was onze garage dus die hebben we volledig aangepakt. Geschilderd, ingericht en klaargemaakt zodat ik daar mijn eigen kantoorruimte had.Op dat moment voelde dat als een gigantische stap. Ik had eindelijk een plekje voor mezelf.Maar het zou niet lang duren voor ook dat plekje opnieuw te klein werd.

TikTok veranderde alles

In die periode had je op TikTok nog 1.000 volgers nodig om live te kunnen gaan.Na ongeveer een week had ik mijn 1.000 volgers bereikt. Ik kon live. En vanaf dat moment ging het eigenlijk helemaal los.Sindsdien heb ik eigenlijk nog nooit een dag zonder bestellingen gezeten. Eerst waren het ongeveer tien bestellingen per week, Daarna tientallen en uiteindelijk honderden.

Het groeide veel sneller dan ik ooit had kunnen voorspellen.

Ondertussen werd ik opnieuw mama

Terwijl de webshop bleef groeien, was ik ondertussen zwanger van mijn dochtertje en toen kwam één van de spannendste momenten: ik moest de webshop sluiten voor mijn bevalling. Ik zou ongeveer vier maanden niet actief zijn en daar had ik ontzettend veel schrik voor. Wat als mijn klanten niet terugkwamen?  Wat als de webshop na vier maanden niet meer hetzelfde zou zijn? Wat als ik alles kwijt was wat ik had opgebouwd?Maar uiteindelijk bleek die angst nergens voor nodig.

Een compleet nieuwe webshop

Toen ik terugkwam, deed ik dat met een volledig nieuwe webshop en volledig nieuwe producten en jullie waren er nog!!! Meer zelfs..

Op één dag kregen we ruim 150 bestellingen binnen. Ik denk dat ik toen toch even in paniek was. 😂 Want ondertussen was ik natuurlijk ook mama van een kleine baby.

Hoe gingen we dit allemaal geregeld krijgen?

Het was spannend, chaotisch en soms best wel zoeken.

Maar we deden het.

En toen kwam borduren

Tijdens mijn zwangerschapsverlof had ik ook een borduurmachine besteld. Ik dacht dat ik daarmee een hele nieuwe wereld aan gepersonaliseerde producten kon openen en dat klopte. Alleen ging het niet bepaald vanzelf.

Borduren was in het begin echt een hel.

Mijn machine heeft mij heel wat tranen gekost. Op een bepaald moment heeft ze bijna tien maanden aan de kant gestaan.Ik dacht echt: Misschien kan ik dit gewoon niet. Maar opgeven wilde ik niet, ik besloot een vrije-arm-machine te proberen. En dat bleek één van de beste keuzes ooit. Sindsdien ben ik helemaal vertrokken met borduren.

En inmiddels hebben we ook een graveermachine

De webshop bleef groeien en daarmee groeide ook mijn behoefte om nieuwe dingen te leren en te creëren. Vandaag werken we met kralen, borduurmachines en hebben we inmiddels ook 2 graveermachines.

En eigenlijk past dat perfect bij wie ik altijd al ben geweest.

Ik wil creëren.

Ik wil nieuwe dingen proberen.

Ik wil blijven leren.

Mijn ADHD-hoofd staat nooit stil. 😂

Het verschil met vroeger?

Al die ideeën hebben vandaag een plek gekregen binnen mijn bedrijf.

 

 

Van 20 vierkante meter naar een eigen atelier

Ook mijn kantoor werd uiteindelijk opnieuw te klein.

Gelukkig hadden we boven, naast ons appartement, nog een grote stockageruimte dus verhuisde de webshop opnieuw. We schilderden, kochten nieuwe kasten en richtten alles volledig in. Ik had eindelijk ruimte, of dat dacht ik toch. 😉

Want ondertussen waren we ook bezig met de verbouwing van ons huidige huis.Het plan was om mijn webshop vooraan in het huis onder te brengen. Maar ook dat bleek al snel te klein.

En toen kwam de kelder

Onderin ons huis hadden we een grote kelder. Een ruimte waar ontzettend veel werk aan was en waar bovendien enorm veel water binnenkwam.Toch zagen we mogelijkheden. We besloten om die ruimte volledig aan te pakken en er een echt atelier van te maken en toen werd het allemaal wel héél serieus. Ik ben gaan lenen om dit allemaal mogelijk te maken. Dat was spannend. Want dit was niet langer een hobby, dit was mijn bedrijf. Mijn inkomen. Mijn toekomst. We zitten ondertussen bijna twee jaar in ons atelier. En als ik daar soms rondkijk, kan ik het nog altijd moeilijk geloven.

Geen diploma, Wel een bedrijf.

Soms denk ik terug aan het meisje van 18 dat stopte met school. Een meisje dat niet wist waar ze thuishoorde. Dat geen diploma had. Dat niet goed wist wat ze later wilde doen. Ik had toen nooit kunnen bedenken dat ik jaren later een bedrijf zou hebben waar ik fulltime mee bezig ben. Dat ik mijn deeltijdse job zou kunnen opzeggen. Dat ik duizenden bestellingen zou verwerken, dat ik een eigen atelier zou hebben laat staan dat ik zou werken met kralen, borduurmachines en graveermachines .En vooral dat ik iets zou hebben opgebouwd waar ik zo ontzettend trots op ben.

Het was nooit Plan A

Misschien is dat wel de mooiste conclusie van mijn verhaal. Dit was nooit mijn Plan A. Ik had geen uitgestippeld vijfjarenplan en ook geen idee waar ik precies naartoe wilde. Het begon gewoon met een idee, een flinke dosis ondernemersbloed, veel creativiteit en de moed om het een kans te geven en kijk waar we vandaag staan.

Wat ooit begon als een kleine ingeving aan de keukentafel, is ondertussen mijn fulltime job, mijn bedrijf en mijn passie geworden.

Soms hoef je dus niet precies te weten waar je naartoe gaat. Soms moet je gewoon beginnen en ontdekken waar het je brengt.

Want soms wordt het plan dat je nooit had, uiteindelijk het mooiste plan van allemaal. 🤍

Ondertussen ben ik al vier jaar fulltime zelfstandige. En als ik één ding heb geleerd, dan is het dit: Een diploma is niet het enige bewijs dat je iets kunt. Een perfect plan is niet nodig om ergens te komen. En soms is het juist je meest onverwachte idee dat je uiteindelijk brengt naar de plek waar je hoort te zijn. Wat begon aan een keukentafel met een paar bakken kralen, groeide uit tot mijn eigen atelier.

Mijn eigen bedrijf.

Mijn eigen droom.

En misschien was het nooit Plan A… omdat het uiteindelijk zoveel beter bleek te passen bij mij. 🤍